Αν και είναι λίγο αδόκιμο να μιλήσει κάποιος για μουσική εν μέσω τραγικών γεγονότων, θα το κάνω. Άλλωστε τα περί του βομβαρδισμού του Λιβάνου τα έχουν περιγράψει άλλοι, απείρως καλύτερα από μια ενδεχόμενη προσπάθειά μου.
Θεωρώ το φετινό καλοκαίρι ως αποτυχημένο.
Ακυρώσεις επί ακυρώσεων, αλλαγές της τελευταίας στιγμής και γενικά ένα κλίμα που μόνο κακό κάνει στη συναυλιακή εικόνα της χώρας μας.
Τί φταίει;
Σίγουρα το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης το φέρουν οι διοργανώτριες εταιρείες.
Είδαμε ν' ακυρώνεται ένα ολόκληρο φεστιβάλ με headliner τον Dio.
Είδαμε τραγελαφικές καταστάσεις με το φετινό Rockwave (θυμίζω πως ειδικά για φέτος, παίζονταν τεράστια ονόματα με αφορμή τα 10 χρόνια του εν λόγω φεστιβάλ).
Είδαμε ν' αλλάζουν εντελώς ξαφνικά οι χώροι διεξαγωγής των συναυλιών.
Ακούσαμε σημεία και τέρατα για τα εφφέ της συναυλίας του Roger Waters (φυσικά ούτε το 1/5 δεν είδαμε).
Είδαμε το ίδιο συγκρότημα για 2η συνεχόμενη φορά headliner.
Και είδαμε να βαφτίζεται "φεστιβάλ" η εμφάνιση ενός μόνο συγκροτήματος (δεν υπολογίζω το support).
Ας προσθέσουμε στα παραπάνω τις εξωφρενικές τιμές των εισιτηρίων και την ακαταλληλότητα των περισσότερων συναυλιακών χώρων κι έχουμε σε λίγες γραμμές την εικόνα του φετινού καλοκαιριού.
Ειδικά το θέμα της τιμής των εισιτηρίων είναι αδιανόητο.
Σε τελική ανάλυση, σε ποιους απευθύνονται οι διοργανωτές rock/metal συναυλιών;
Αν υποθέσουμε ότι η συντριπτική πλειοψηφία του κοινού αυτών των συναυλιών είναι φοιτητές/χαμηλόμισθοι, ποιος τις θα στηρίξει οικονομικά;
Διαβάζω για το monsters of rock της Βουλγαρίας και με πιάνει θλίψη.
Είναι ευχαριστημένοι οι διοργανωτές που τα περισσότερα παιδιά οργανώνουν εκδρομές για τα φεστιβάλ του εξωτερικού που έχουν απείρως καλύτερη σχέση απόδοσης/τιμής;
Είμαστε που είμαστε δυσπρόσιτοι σαν τοποθεσία, μετά από τα καλοκαιρινά γεγονότα θα πέσουμε σε καθεστώς πλήρους ανυποληψίας.
Δεν πειράζει, τον Οκτώβρη θα έρθουν για πολλοστή φορά οι Iron Maiden και θα χαρούμε λίγο.